MIEJSKA HALA SPORTOWO-WIDOWISKOWA W ZAKOPANEM

Projekt kursowy w ramach przedmiotu „Projektowanie architektoniczno-urbanistyczne II” realizowany na II stopniu studiów. Dotyczył zagospodarowania narożnej działki przy skrzyżowaniu ulic Bronisława Czecha i Józefa Piłsudskiego w Zakopanem. Celem kursu były studia zagadnień związanych z analizą środowiska oraz projektowaniem zespołów i obiektów o wysokim stopniu złożoności funkcjonalnej i znacznej wielkości programu przestrzennego. Istotna była w szczególności problematyka kontekstu, który w tym przypadku wiązał się również z lokalną tradycją, silnie pielęgnowaną w rejonie podhalańskim.

Lokalizacja

Działka usytuowana jest w Zakopanem, na skrzyżowaniu ulic Bronisława Czecha oraz Józefa Piłsudskiego, w bardzo bliskim sąsiedztwie Wielkiej Krokwi. Ma ona kształt zbliżony do prostokąta i trapezu. Odległość mierzona w najdłuższym miejscu to 250 m, najkrótszym – 65 m. Na horyzoncie z każdej strony widoczne są malownicze pasma górskie. Aktualnie na terenie działki istnieją budynki, które funkcjonują jako pensjonaty, a także drewniane stragany handlowe i gastronomiczne. Około 200 m na zachód od granicy działki znajduje się Centralny Ośrodek Sportu, w którym prowadzone są przygotowania olimpijskie. Ta część miasta jest szczególnie uczęszczana w sezonie skoków narciarskich. Ulica Bronisława Czecha od strony działki obsadzona jest drzewami liściastymi, które wyraźnie zaznaczają pierzeje. Na obu drogach wyznaczone są pasy przeznaczone dla parkowania samochodów osobowych i autokarów. Różnice wysokości na granicach działki w kierunku wschód-zachód to prawie 10 metrów. Przyjęty poziom +-0.00 równy jest 890 m n.p.m. Na terenie opracowania licznie występują drzewa liściaste oraz iglaste. Projektowane założenie miało na celu ochronę jak największej ich ilości.

INSPIRACJE

W poszukiwaniu inspiracji skupiłam się głównie na bryłach dynamicznych, gdzie widoczne było przenikanie się różnych płaszczyzn, a ich krawędzie tworzą linie, która mogłaby odpowiadać linii pasm górskich. Moim głównym celem było wpisanie się w kontekst miejsca i maksymalne wykorzystanie potencjału jakim jest ukształtowanie terenu. Ważną rolę w przypadku mojego projektu odegrał ornament podhalański, który zainspirował mnie do stworzenia ażurów na płaszczyźnie zadaszenia z równobocznych trójkątów. Trójkąt ten jest jednocześnie minimalistycznym, wręcz symbolicznym zapisem góry.

FUNKCJONOWANIE BUDYNKU

W programie wyróżniamy kilka stref, które są niekiedy ze sobą powiązane, m. in. obszar wejściowy, obszar areny i trybun, obszar szatni sportowych, obszar publiczności korzystającej z lodowiska otwartego oraz obszar zaplecza technicznego. W przypadku mojego obiektu występuję widoczny podział pod względem lokalizacji na danych kondygnacjach – poziom 0 (+-0.00), poziom 1 (+5.60) oraz częściowy poziom 2 (+10.50) . Zacznijmy jednak od wejść do budynków (Ryc. 11). Główne wejście do strefy komercyjnej wyznaczone jest ciemniejszą bryłą na narożu działki – miejsce najbardziej charakterystyczne, zlokalizowane są tu również kasy biletowe dostępne od zewnątrz. Reprezentacyjny hol połączony jest przestronną klatką schodową z poziomem przeznaczonym do obsługi widowisk. Wejścia główne dla osób posiadających już bilet (badania wskazują, że duża część osób posiada wcześniej zakupiony bilet internetowy) zlokalizowane są na osi wschód-zachód z poziomu +5.60. Na obejściu areny zlokalizowane są szatnie, punkty gastronomiczne, miejsca do siedzenia, a także sanitariaty i klatki schodowe ewakuacyjne. Pozostałe wejścia do budynków od strony północnej na poziomie +-0.00 to kolejno: wejście dla prasy, wejścia dla VIP-ów, wejście do strefy szatni sportowych dla zawodników i sędziów, wejście dla służb oraz brama wjazdowa dla samochodów obsługujących (ciężarowych lub TIR). Osobnym obiektem w założeniu, który jest zintegrowany z zadaszeniem – jest pawilon obsługujący lodowisko otwarte.

Skupiając się na wzajemnych relacjach danych obszarów możemy zauważyć m.in. strefę administracyjną połączoną ze strefą komercyjną w ciemnej, dostawionej i przekręconej bryle. Następnie strefę techniczną usytuowaną w najbardziej zagłębionym terenie na działce (południowo-wschodni narożnik obiektu), od północy strefę zawodników i szatni sportowych. Hole wejściowe strefy VIP oraz strefy zawodników przedzielone są szklaną przegrodą umożliwiając tym samym obserwację sław sportowych przez VIP-ów.

Istotnym aspektem było stworzenie przestrzeni publicznych. Powstał zatem:

• przestronny taras widokowy skierowany na Wielką Krokiew,
• przejście pod zadaszeniem, które może być wykorzystane w lecie jako ogródki kawiarni,
• schody od strony północnej, będące przestrzenią dla social mediów (krajobraz w tle i efekty iluminacyjne posadzki) 
• kameralne kino plenerowe wykorzystujące technologie rzutowania obrazu na szkle (przegroda zewnętrzna pawilonu); 
• lodowisko otwarte w sezonie zimowym, z możliwością przekształcenia go pod parkiet taneczny lub małą scenę.

Główną ideą projektu było stworzenie obiektu wpisującego się w zakopiański kontekst. Bezpośrednie towarzystwo wysokich szczytów oraz tradycyjnych podhalańskich domów to niewyczerpane źródło inspiracji. Jednym z wstępnych założeń było wykorzystanie ukształtowania terenu i potencjału, który w sobie kryje. Obiekt jest podzielony na dwa poziomy wejściowe – jeden z nich zlokalizowany na poziomie 0 (890 m n.p.m.), tuż przy skrzyżowaniu ulic, drugi poziom (na pierwszym piętrze) dostępne od wschodniej i zachodniej strony. Prócz wymienionych, wejścia występują od strony północnej i obsługują one VIP’ów, zawodników i trenerów oraz służby porządkowe Kluczowe na etapie projektu wstępnego było komponowanie przestrzeni publicznych i ich integracja z bryłą. Znajdziemy tu taras widokowy, przestrzeń spacerową z miejscami do siedzenia oraz małe kino plenerowe zlokalizowane przy pawilonie lodowiska otwartego. Elementem łączącym stała się struktura zadaszenia, którą tworzą płaszczyzny dachu oraz ażurowe powierzchnie przekrywające przestrzenie publiczne.

PLANSZE PROJEKTOWE